Radio Białystok | Magazyny | Podróże po kulturze | Dominik Sołowiej recenzuje serial "Strefa Gangsterów"

Dominik Sołowiej recenzuje serial "Strefa Gangsterów"

Co powstanie z połączenia gry aktorskiej Pierce’a Brosnana, Toma Hardy’ego i Helen Mirren? Odpowiedź jest prosta: serialowe arcydzieło, czyli “Strefa gangsterów” - produkcja, która pojawiła się w tym roku na jednej z platform streamingowych i zdobyła taką popularność, że jej twórcom obiecano budżet na nakręcenie drugiego sezonu.

“MobLand”, bo tak brzmi oryginalny tytuł, to podróż w samo serce londyńskiego półświatka, w którym rządzi, pochodząca z Irlandii, rodzina Harriganów - brutalnych, bezwzględnych przestępców, wśród których prym wiedzie głowa rodziny, Conrad Harrigan (w tej roli błyskotliwy Pierce Brosnan). Harriganowie handlują wszystkim, co opłacalne i nielegalne, włączając w to heroinę i kokainę. I chociaż są obrzydliwie bogaci, mają chrapkę na biznes, którym rządzi ich rywal Richie - dealer syntetycznych opioidów. Wojna między nimi jest więc nieunikniona. Na domiar złego w niewyjaśnionych okolicznościach znika syn Richiego, widziany na imprezie, na której balował syn Harrigana. I tak, z dnia na dzień, konflikt między Conradem a Richiem przerodzi się w krwawą jatkę, w której zamieszani będą uliczni dilerzy, mafiozi, a nawet przedstawiciele brytyjskiego rządu. Na szczęście nad przebiegiem konfliktu (tak, by sprzyjał losom Harriganów), czuwać będzie przyboczny żołnierz Conrada - Harry Da Souza (wciela się w niego Tom Hardy) - inteligentny, roztropny, chociaż bezwzględny i na wskroś lojalny egzekutor i specjalista od rozwiązywania problemów. To dzięki niemu rodzina Harriganów zrobi coś, co wstrząśnie Londynem, wprawiając w zaskoczenie nie tylko rywalizujących z nimi gangsterów, ale i policyjnych tajniaków, którzy marzą tylko o tym, by rodzina Harriganów zniknęła z powierzchni Ziemi. Jeśli ten krótki opis brzmi banalnie, to proszę o wyrozumiałość. Bo rzeczywiście, takich historii, sfilmowanych na tysiąc sposobów, jest w sieci mnóstwo. Ale “Strefa gangsterów” to kino, z którego naprawdę możemy być dumni. Twórcom serialu udało im się bowiem stworzyć opowieść, którą pożeramy wzrokiem, od pierwszej do ostatniej minuty, marząc o tym, by doba miała przynajmniej 48 godzin, które moglibyśmy poświęcić na obejrzenie wszystkich 11 odcinków od razu. Stało się tak przede wszystkim za sprawą wspomnianej już obsady. Wspomnieliśmy o Hardym i Brosnanie, ale na szczególną uwagę zasługuje także Hellen Mirren, która nie jest tu dobrotliwą starszą Panią, ale szaloną, irracjonalną, bezwzględną i krwiożerczą przestępczynią, niszczącą wszystko i wszystkich na swojej drodze.

No i powiedzmy coś, co powinno paść na początku tej recenzji: za reżyserię i produkcję “Strefy gangsterów” odpowiedzialny jest nie kto inny jak Guy Richie, który zajął się dwoma odcinkami, cały serial współtworząc z Anthonym Byrnem, Lawrencem Gough i Danielem Syrkinem. To dzięki niemu odnajdziemy w “Strefie gangsterów” charakterystyczny klimat londyńskiego świata przestępczego, znany chociażby z filmów “RocknRolla” i “Porachunki”. Krytycy docenili więc serial “MobLand” przede wszystkim za dynamiczne  tempo oraz estetykę filmów o angielskich chuliganach (chociaż Harriganowie to na swój sposób śmietanka towarzyska Londynu, mają w sobie więcej z chuliganów niż arystokratów zbrodni). Ale serial ten to także mieszanka czarnej komedii, wyróżniająca się kapitalną fabułą, zbudowaną z misternie utkanej siatki spisków. “Strefa gangsterów” to także eskalacja emocji, zaznaczających się coraz intensywniej z każdym kolejnym odcinkiem. Jeśli więc macie Państwo ochotę na kino gangsterskie w najlepszym wydaniu, to zapraszam do Londynu, rządzonego przez mafijną rodzinę Harriganów. To podróż wyłącznie dla widzów dorosłych, o stalowych nerwach i psychice odpornej na przemoc, okrucieństwo i krew. Gwarantuję Państwu, że będziecie oglądać “Strefę gangsterów” z wypiekami na twarzy. I nabierzecie ochoty na sezon drugi, który będzie miał premierę w 2026 roku.