Słynący łaskami obraz przyciąga wiernych. Kościół w Milejczycach zostanie sanktuarium

Władze gminy spodziewają się tłumów podczas czerwcowej uroczystości. Jak mówi wójt Milejczyc Sebastian Sawicki, tego dnia w opiekę nad pielgrzymami będzie zaangażowanych wielu wolontariuszy, w tym strażacy i gminni urzędnicy.

Gmina nie ma odpowiedniej infrastruktury, by przyjmować coraz więcej pielgrzymów. A w tym roku może być ich nawet sto tysięcy. Wójt Sebastian Sawicki przyznaje, że przed władzami gminy stoją wielkie wyzwania z tym związane.

Kościół św. Stanisława Biskupa i Męczennika w Milejczycach ogłoszony będzie sanktuarium Najświętszego Serca Jezusa Dobrego Pasterza w uroczystość Najświętszego Serca Pana Jezusa, 12 czerwca podczas Mszy św. o godz. 19 przez biskupa diecezji drohiczyńskiej Piotra Sawczuka.

Świątynia jest jednym z nielicznych w województwie podlaskim drewnianych kościołów pochodzących z pierwszej połowy XVIII wieku. Jest tam słynący łaskami obraz Najświętszego Serca Pana Jezusa w wizerunku Dobrego Pasterza z otwartym Sercem.

Renowacja obrazu w 2019 roku ujawniła wcześniejszy wiek obrazu, niż początkowo sądzono. Ikonę namalowano pod koniec XVII wieku i może być najstarszym znanym wizerunkiem Najświętszego Serca Pana Jezusa w Polsce, a być może nawet i na świecie.

Zapisy odnalezione kronikach diecezji drohiczyńskiej wskazują, że obraz od połowy XVIII w. cieszył się wielką czcią i był uznawany za słynący łaskami.

Kult w Milejczycach odrodził się po renowacji obrazu.

Łaskami słynące wizerunek Serca Jezusa znajduje się w prawym bocznym ołtarzu. Przedstawia Pana Jezusa jako Dobrego Pasterza, niosącego na swych ramionach zaginioną owcę, jego szaty ukazują go jako Króla i Najwyższego Kapłana z Sercem na gołej piersi - namalowanym według wskazówek św. Małgorzaty Marii Alacoque.

Zabytkowy drewniany kościół św. Stanisława Biskupa i Męczennika w Milejczycach nawiązuje swą architekturą i rozplanowaniem wnętrza do bezwieżowych murowanych kościołów barokowych.

Pierwszy kościół drewniany w Milejczycach ufundował król Zygmunt Stary w 1529 roku. Kolejna drewniana świątynia została zniszczona w 1657 roku przez Szwedów i Kozaków. W 1660 roku na ruinach poprzedniej wzniesiono następną budowlę. Obecny drewniany obiekt wybudowano w latach 1740-1744. Był on gruntownie remontowany w latach 1782, 1829 i 1856. W wyniku represji po powstaniu styczniowym kościół zamknięto a budowle i grunty przekazano Cerkwi prawosławnej. Następnie w 1866 roku kościół został zamieniony na cerkiew pw. Świętego Ducha. Świątynia została rewindykowana w 1917 roku a w 1921 roku dokonano ponownej erekcji parafii katolickiej.

| red: bs