Skazano rodziców dwumiesięcznej dziewczynki, która zmarła wskutek ich zaniedbań

Wyrok jest zgodny ze zmodyfikowanym wnioskiem o skazanie bez rozprawy, który prokuratura dołączyła do aktu oskarżenia. Początkowo chciała roku więzienia dla 28-letniego ojca oraz roku więzienia, ale w zawieszeniu - dla 24-letniej matki dziecka. Na taką karę nie zgodziła się jednak oskarżycielka posiłkowa, adwokat formalnie reprezentująca w tym postępowaniu zmarłe dziecko oskarżonych.

Domagała się kary bez zawieszenia również wobec matki; wniosek o surowszy wyrok (po pięć lat więzienia dla obojga rodziców) złożył też reprezentant biura Rzecznika Praw Dziecka. Ostatecznie oskarżona zgodziła się, by zapadł wobec niej wyrok roku więzienia bez zawieszenia.

Nie należy spodziewać się apelacji

Dodatkowa kara wobec obojga skazanych, to 10-letni zakaz zajmowania wszelkich stanowisk i wykonywania wszelkich zawodów czy działalności związanych z wychowaniem, edukacją, leczeniem czy opieką nad małoletnimi. Wyrok nie jest prawomocny, ale ponieważ zapadł na podstawie wniosku uzgodnionego przez prokuraturę z oskarżonymi - nie należy spodziewać się apelacji którejś ze stron.

Dziecko zmarło 1 lutego 2024 r. Wstępne wyniki sekcji zwłok przekazane prokuraturze nie wskazywały na udział osób trzecich, lecz na chorobę jako przyczynę śmierci. Mowa była o prawdopodobieństwie zapalenia płuc. Nikt nie miał wówczas zarzutów, a rodzice zostali zwolnieni.

Śledztwo prokuratury

Prokuratura wszczęła jednak śledztwo w sprawie okoliczności śmierci dziecka. Powołała biegłego z zakresu medycyny sądowej do ustalenia, czy nie doszło do zaniedbań ze strony rodziców. Posiłkowała się też m.in. opinią histopatologiczną i z zakresu mikrobiologii klinicznej.

Okazało się, że rodzice nie zareagowali w porę na pogarszający się stan zdrowia córki i nie zgłosili się z nią wtedy do lekarza. Dziecko miało rozwijającą się w sposób przewlekły gorączkę, kaszel, brak łaknienia, duszności, widoczne odparzenia i nadżerki na skórze szyi.

W ocenie śledczych, rodzice nie zapewnili dziecku należytej higieny i nie zgłosili się z nim do lekarza, by dostać fachową pomoc medyczną. U dziecka doszło do rozwoju zmian skórnych na szyi, powstania nasilającego się stanu zapalnego skóry, nadkażenia bakteryjnego, postępujących objawów infekcji, a następnie rozwoju zakażenia – sepsy ropnej z szyi do krwi. Spowodowało to powikłania, m.in. zapalenie oskrzeli i płuc. Doszło do ropnego zapalenia serca, skutkującego wstrząsem septycznym spowodowanym tym zakażeniem. Dziecko zmarło.

Prokuratura Rejonowa w Sokółce oskarżyła oboje rodziców o narażenie ich dziecka na bezpośrednie niebezpieczeństwo utraty życia lub ciężkiego uszczerbku na zdrowiu w sytuacji, gdy na takiej osobie ciąży obowiązek opieki, czym - w sposób nieumyślny - doprowadzili do śmierci swojej córki.

Sędzia: skazani byli „złymi opiekunami”

Uzasadniając wyrok sędzia Michał Czapka mówił, że przyjęta kwalifikacja prawna była prawidłowa i nie można dopatrzyć się w działaniu oskarżonych jeszcze poważniejszych przestępstw, w szczególności zabójstwa czy znęcania się nad dzieckiem.

Sędzia przyznał, że można powiedzieć, iż skazani byli „złymi opiekunami”. - Ich niedbałość, opieszałość, brak wyobraźni doprowadził do najtragiczniejszego skutku (...). Jednak z całą pewnością skutku tego nie chcieli, ani się na niego nie godzili - powiedział sędzia Czapka.

Zwrócił uwagę, że rodzina była „w dużej mierze” dysfunkcyjna i w sferze zainteresowań i pomocy opieki społecznej czy sądu opiekuńczego. Sędzia mówił m.in. o korespondencji telefonicznej między rodzicami dziewczynki, z której wynika, iż - co prawda w sposób nieudolny, nieodpowiedzialny i nieadekwatny do powagi sytuacji - ale jednak próbowali oni szukać pomocy, by ulżyć cierpiącemu dziecku.

Odwołując się do opinii biegłej z zakresu medycyny sądowej sędzia podkreślał jednak, że wszystkie objawy poważnej infekcji stwierdzone u dziecka wymagały pilnej interwencji lekarskiej, nie mogły być leczone domowymi sposobami a ich zignorowanie stanowiło realne zagrożenie życia.

Rodzice byli zobligowani do niezwłocznego zasięgnięcia fachowej pomocy medycznej, konieczne było skorzystanie z pomocy lekarza najpóźniej w terminie 2-3 dni przed zgonem, a objawy wymagające konsultacji lekarskiej były widoczne już co najmniej 4-5 dni przed śmiercią dziecka - dodał sędzia Czapka.

Mówił, że domowe leczenie stosowane przez rodziców było niewystarczające i nieadekwatne.

Prawa rodzicielskie do pozostałych dzieci

Decydując o wysokości kary, sąd wziął też pod uwagę fakt, że sama śmierć dziecka i dalsze życie ze świadomością, iż stało się to wskutek zaniedbań rodziców, będzie dla nich „karą samą w sobie”.

W związku z tą sprawą skazani stracili prawa rodzicielskie do pozostałych dzieci.

źródło: PAP | red: gl, pp