Nie żyje biskup Antoni Dydycz. Pogrzeb w sobotę w katedrze drohiczyńskiej

Biskup Antoni Dydycz urodził się w 1938 roku w Serpelicach nad Bugiem. W wieku 16 lat wstąpił do Zakonu Kapucynów w Łomży, gdzie otrzymał imię zakonne Pacyfik. Został wyświęcony w 1963 roku, krótko po tym rozpoczął studia na Wydziale Socjologii Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego.

W 1994. papież Jan Paweł II mianował go biskupem drohiczyńskim. Swój urząd pełnił przez 20 lat - do 2014 roku. Na emeryturze nadal mieszkał w Drohiczynie jako biskup senior, pozostając aktywnym duszpastersko.

Był znany ze swojego zaangażowania w sprawy społeczne, często zabierając głos w publicznych debatach. Cieszył się dużą sympatią wiernych.

Uroczystości pogrzebowe Antoniego Pacyfika Dydycza rozpoczną się w piątek, 19 września o 15:00 modlitewnym czuwaniem przy trumnie w katedrze drohiczyńskiej. Tego dnia wieczorem mszę św. żałobną odprawi bp. Piotr Sawczuk, a homilię wygłosi abp Józef Michalik.

W sobotę (20.09) rano po jutrzni żałobnej trumna będzie przeniesiona na plac przykatedralny, gdzie o 11 msza św. pogrzebową celebrować będzie abp Józef Guzdek. Po Eucharystii ciało zostanie złożone w krypcie pod katedrą.

Diecezja drohiczyńska zwraca się z prośbą o nieprzynoszenie kwiatów. Zamiast nich będzie możliwość złożenia ofiar na nowo budujące się w Bielsku Podlaskim Centrum Charytatywno-Opiekuńcze Caritas Diecezji Drohiczyńskiej. Ofiary będą zbierane w piątek i sobotę przez wolontariuszy diecezjalnej Caritas.

Życiorys bp. Antoniego Pacyfika Dydycza

Ks. bp Antoni Pacyfik Dydycz urodził się 24 sierpnia 1938 r. w Serpelicach nad Bugiem. W wieku 16 lat wstąpił do Zakonu Braci Mniejszych Kapucynów. Studiował w Wyższym Seminarium Duchownym w Łomży. W zakonie otrzymał imię Pacyfik. Śluby wieczyste złożył w Nowym Mieście nad Pilicą w 1961 r., a w 1963 r. przyjął w Łomży święcenia kapłańskie. Studiował socjologię na Katolickim Uniwersytecie Lubelskim.

Przez wiele lat prowadził katechezę wśród młodzieży w podlaskich szkołach. W 1976 r. został przełożonym Warszawskiej Prowincji Kapucynów. Był członkiem Komisji Episkopatu Polski do spraw świeckich, duszpasterstwa ogólnego oraz przewodniczącym Konferencji Przełożonych Franciszkańskich.

Od 1982 r. do nominacji na stolicę biskupią w Drohiczynie przebywał w Rzymie. Do jego obowiązków należało niesienie pomocy zakonnikom z państw socjalistycznych w Europie. Wielokrotnie w konspiracji odwiedzał zakony i parafie na terenie byłego Związku Radzieckiego. Po upadku komunizmu zajmował się odbudową życia zakonnego w tym regionie.

W 1994 r. obronił doktorat na Wydziale Historii Uniwersytetu Mikołaja Kopernika w Toruniu. W tym samym roku papież Jan Paweł II mianował go biskupem drohiczyńskim. Sakra biskupia i ingres do katedry drohiczyńskiej odbyły się 10 lipca 1994 r. 

Był autorem ponad 150 publikacji, jego homilie i listy pasterskie były wydawane w ramach serii Biblioteka Drohiczyńska.

W ciągu niemal 20 lat posługi pasterskiej zwołał I Synod Diecezji Drohiczyńskiej, zreorganizował administracyjnie diecezję i pracę Kurii Diecezjalnej, erygował kilka nowych parafii i konsekrował nowe świątynie. Sprowadził do diecezji nowe zgromadzenia zakonne. Utworzył diecezjalne redakcje Tygodnika Katolickiego "Niedziela" i Katolickiego Radia Podlasie oraz podjął stałą współpracę z innymi mediami zarówno katolickimi, w szczególności Radiem Maryja i TV Trwam, jak też publicznymi - Polskim Radiem i TVP.

Zorganizował peregrynację Figury Matki Bożej Fatimskiej i obrazu Jezusa Miłosiernego w parafiach diecezji, papieską koronację obrazu Matki Bożej Miedzeńskiej, koronacje obrazów Matki Bożej w Ciechanowcu i Łazówku oraz figury św. Anny w Prostyni. Zorganizował obchody 750-lecia Zjazdu Drohiczyńskiego, podniesienie do godności Bazyliki Mniejszej kościołów w Bielsku Podlaskim, Węgrowie i Prostyni oraz ustanowił kilka sanktuariów diecezjalnych. Przeszczepił do diecezji ruchy i stowarzyszenia katolickie, takie jak Akcja Katolicka, KSM, Apostolat Maryjny, Rodziny Nazaretańskie, proklamował doroczny Dzień Młodzieży na Kalwarii Podlaskiej w Serpelicach.

Wspierał działalność charytatywną Caritas i związanego z nią Domu Miłosierdzia im. Jana Pawła II w Sokołowie Podlaskim. Zorganizował wizytę Jana Pawła II w Drohiczynie, podczas której odbyło się nabożeństwo ekumeniczne.

Kompleksowo odnowił stolicę diecezji - Drohiczyn. W czasie urzędowania bp. Dydcza ukończono budowę Wyższego Seminarium Duchownego, wyremontowano Kurię Diecezjalną oraz katedrę p.w. Trójcy Świętej, która po profanacji i zniszczeniach II wojny światowej, została rekonsekrowana. Odnowiono ponadto dwa kościoły i zespół poklasztorny, gdzie mieści się bogate Muzeum Diecezjalne, Dom Księży Emerytów i Ekumeniczne Centrum Dialogu. Zainicjował budowę kopca w miejscu ołtarza papieskiego, zwieńczonego pękniętym krzyżem, poświęconego w 10. rocznicę Nabożeństwa Ekumenicznego pod przewodnictwem bł. Jana Pawła II w Drohiczynie.

Biskup Antoni Dydycz troszczył się o diecezjalne parafie, pomagając w zdobywaniu pieniędzy na odbudowę zabytków. Zalecił też ustalenie aktów prawnych własności diecezjalnych i parafialnych, często bardzo wartościowych obiektów, a także obrazów i rzeźb, znajdujących się w różnych muzeach i świątyniach.

Był organizatorem spotkań o charakterze ekumenicznym, m.in. dorocznego spotkania samorządowców i sołtysów oraz Dnia Podlasia. Przyczynił się do utworzenia Drohiczyńskiego Towarzystwa Naukowego, którego był prezydentem, a które miało przybliżać walory Podlasia i jego historię.

Przez wiele lat ks. bp Dydycz był przewodniczącym Zespołu Episkopatu Polski do spraw Trzeźwości. Jako członek Zespołu do kontaktów z Episkopatem Litwy pomagał tamtejszemu Kościołowi i Polakom na Litwie. Od 2012 r. był członkiem Komisji Mieszanej: Biskupi - Wyżsi Przełożeni Zakonni.

Za swoje działania otrzymał wiele odznaczeń, m.in. Krzyż Wielki Orderu Odrodzenia Polski. Przede wszystkim jednak cieszył się ogromną sympatią wiernych. 

Zmarł 14 września 2025 r. Przeżył 87 lat, w tym 62 lata jako kapłan i 31 lat jako biskup.

| red: zmj, bs